Wczesna twórczość, mazurki i polonezy

W niezwykle bogatym życiorysie polskiego kompozytora, możemy dopatrzeć się kilku okresów, w których pisane wówczas dzieła, nabierały charakterystycznych cech oraz barw.

Pierwszym z okresów, jest rzecz jasna okres wczesny sytuujący się na przestrzeni lat najmłodszych do roku 1830, kiedy to w twórczości Chopina obserwujemy narodziny nieco odrębnego okresu. To jakie dzieła powstawały w określonym etapie twórczości kompozytora, zależne jest w sporej mierze od stanu ducha kompozytora, ale wpływ miały również wydarzenia w kraju i poza granicami czy miejsca, w których Chopin aktualnie mieszkał i przebywał.

Urodzony na wsi kompozytor, niemal od razu zamieszkał z rodzicami w Warszawie. Jako jednak, iż Chopinowie przyjaźnili się z hrabiostwem z dawnego domu, syn Mikołaja i Justyny, sporą część czasu spędzał na wsi. Chłopiec interesował się ponadto ludowością Mazowsza. Pierwsze dzieła, jakie wyszły spod jego pióra, cechuje wiejskość, polskość. Widzimy tu rodzimą tradycję, harmonię i spokój ducha.

Najliczniejszą z grup utworów komponowanych przez Chopina, są mazurki, czyli pełne cech ludowych, wesołe utwory, sporo jednak różniące się od przepełnionych patriotyzmem polonezów.  Kompozytor pozostawił po sobie, aż 57 mazurków. Podstawą dla tego rodzaju utworów są mazur, kujawiak praz oberek. Mazurki w istocie są dość trudne do zrozumienia, wymagają bowiem znajomości polskiej tradycji oraz kultury. Najwcześniejsze w mazurków, były dość krótkie i zwarte, dopiero z czasem stały się dłuższe. Dziś utwory te, stanowią jedne z najbardziej rozpoznawalnych kompozycji. Jego polonezy w każdym takcie nawiązywały w jakiś sposób do tradycji narodowej. Jedną z ciekawszych form, są Rondo à la Mazur oraz Rondo à la Krakowiak. Sam polonez to przecież najbardziej rozpoznawalny polski utwór. Polonez rozwinął się na długo przed narodzinami wybitnego wirtuoza, ale to z nim przeważnie, są one kojarzone. Chopin stworzył aż 18 polonezów, w tym po jednym na wiolonczelę oraz fortepian. Jednymi z bardziej znanych, są polonezy z op. 40:  A-dur i c-moll. Powstał również polonez pisany na fortepian z orkiestrą. Jednym z najsłynniejszych polonezów w kraju, jest oczywiście Pożegnanie Ojczyzny, Michała Ogińskiego, który mógł posłużyć, jako wzór dla Chopina.

Błyskotliwość form Chopina szybko została zauważona na całym świecie. Polonezy tworzone były także w kolejnych okresach życia kompozytora. Różniły się one jednak sporo od tych, pisanych we wczesnym okresie.